Bilim ve Teknoloji Haberleri™

Metafizik Nedir Konulari Nelerdir                                              

M.Ö 1.y.y da Aristotales’in ilk bilgi sistemi adýný verdiði,doða ötesi yada gerçeküstü (fizikötesi) konularý bir bütün olarak inceleyen bir bilgi sistemidir
Çaðýmýzýn metafizik tanýmý ise;duyu organlarýyla duyulup algýlanabilen fenomenlerin özünü inceleyen ve determinist yaklaþýmlar ile çözüme ulaþmaya çalýþan yöntemsel ve sezgisel gerçekliklerdir.
metafizik evren içerisindeki bütün varlýklarýn diyalektik devinimlerini ve yaþayýþlarýný tümevarýmsal ve tümdengelimsel metotlar sistemiyle bütünselleþmeye çalýþýr.
metafizik Sokrates’in maiotik (düþünce doðurtma) yöntemiyle bilgilerin doðuþtan insan zihninde olduðunu fakat bu düþüncelerin zaman içerisinde parça parça doðduðunu ve anlam kazandýðýný ifade eder.
Platonun metafizik anlayýþý ise;Evren içerisindeki tüm varlýklarýn idea adýný verdiði düþünceden ibaret olduðunu ve bu idealarýn yaþamý biçimlendirdiðini savunur.Platonun günümüzde bile bazý eserleri tam olarak çözülememiþtir.Platon sanatýn tarihi yoktur adlý yapýtýnda sanatý yansýmalarýn bir ifade þekli olarak tanýmlamak ister bu tanýmlamada sanatýn rölatif(Göreceli) anlamlar karmaþasý olduðunu savunarak sanatýn idealardan doðduðunu savunur.
metafiziðe karþý olan filozoflarda düþüncelerini aktarmýþlardýr. metafiziði daha çok Ýmmanuel kant ve Aguste Comte gibi rasyonalist ve pozitivist felsefe sisteminin kurucularý metafiziðin yapýlmasýnýn insan zihnini bulandýrdýðýný savunmuþlardýr.
Fakat kendileri bile metafizik yapmaktan kendilerini alamamýþlardýr. 18 y.y da Edmurd hurssel Fenomonoloji (Görüngü bilim) felsefe sistemiyle metafiziðin yapýlabileceðini ruhun bir öz olduðunu savunarak yeni bir akým oluþturmuþ ayný zamanda Yeni Ontoloji(varlýkbilim) akýmýný ayný yüzyýlda geliþtiren Nikolas Hartman varlýk kavramýnýn ruhsuz bir anlam ifade edemeyeceðini çalýþmalarýyla açýklamýþtýr.
Çaðýmýzýn metafizik anlayýþý ise evrende bilim tarafýndan çözülemeyen Agnostizim(bilinemezcilik) anlayýþlarýný açýklamaya ve çözmeye çalýþýr.Bilim sadece içinde bulunduðu zamana göre nesnel,deneysel ve pozitif kabul ettiði aksiyonlarý inceleme altýna alýr.Halbuki çaðýmýzýn ruh kavramý çözülmeden davranýþ bilimi denilen psikoloji ve psikiyatri branþlarý kurulmuþ bu branþlarda yetersiz kalmaktadýr.Çünkü ruh bilinmeden asla bedenin davranýþý yansýttýðý durumlarý açýklanamaz olduðu açýktýr.Ruh metafiziðin en popüler bir konusudur.metafizik içerisinde ruh anlam kazanýp ne olduðu,nasýl hareket ettiði ve ruhun bütün fonksiyonlarý ele alýnabilmiþtir.
Hengri Bergson gibi Sansualizm ve Entüistyonizimin (Sezgicilik) felsefe akýmlarýnýn temellerini oluþturan filozoflar yaþam içerisinde sadece akýl ve zekanýn kullanýlarak gerçek öze yaklaþmanýn yetersiz olduðunu savunarak metafizik felsefe sistemiyle hareket etmiþlerdir..metafizik anlayýþlarýný akýl-zeka ve sezgi üçlemeyle kurgulamýþlar ve bu kuramla da gerçek anlamda felsefenin geliþmesine neden olmuþlardýr. Ýslam filozoflarýndan el-gazali ve farabi gibi ünlü düþünürler ruhun özüne sadece sezgi ile yaklaþýlabilineceðini savunarak eserler sunmuþlardýr.
metafizik içerisine kapatýlmýþ birçok konu bugün bilimselleþtirilerek insanlarýn hizmetine sunulmaktadýr.Ýlk olarak Evrensel anlamda Nazar olgusu artýk bilimselleþerek insanlýk hizmetine sunulmuþtur.Asýrlardan beri metafizik içerisine hapsedilen Nazar olgusu (Radyoloji) ýþýn bilim’in yardýmýyla bilimsel özüne kavuþmuþtur.Deprem gerçekliði metafiziðin bir konusu olmasýna raðmen jeoloji,jeomorfoloji ve jeofizik alanlarýyla baðdaþtýrýlmak ve bu alanlarla çözülmeye çalýþýlmaktadýr.Deprem yeryüzünde meydana gelmesine raðmen Depremin asýl oluþturan etken Güneþteki hidrojen gazýnýn sýkýþýp patlamasýyla açýða çýkan

DEVÝNÝMSEL KOZMÝK DALGA IÞINIM ENERJÝSÝNÝN

,evrensel çekim kuvvetinin dengesini bozarak Büyük Depremleri oluþturmasýdýr.metafizik içine sýkýþtýrýlan ve bilimin agnostik (bilinemezcilik) adýný taktýðý daha birçok gerçeklikler yakýnda bilimsel tezlerle ortaya çýkarýlacaktýr.
metafizik uzmaný Gökhan Hani…

ÇAÐIMIZIN METAFÝZÝK KONULARI

Yeni Ontoloji (varlýkbilim):
Varlýðýn yapýsýný iþleyiþini maddesel ve ruhsal yönden ayrý ayrý ele alan varlýk problemlerini çözmeye çalýþan bilgi sistemidir.Yeni ontoloji (varlýkbilim)materyalist (maddeci) ve idealist (ruhsal) kavramlarýný birleþtirerek varlýksal sorunlarý çözmeye çalýþýr.
Yeni ontoloji kavramýný ilk geliþtiren Nikolas Hartman olmuþtur.Yeni ontoloji kavramýný modern anlamda geliþtirerek beden ve ruhun birbirine baðýmlý olduðunu yaþanýlan dünyada ise ruhun bedensiz olamayacaðý anlayýþýný geliþtirmiþtir.Fakat bedenden ruhu tanýmanýn yanlýþ olacaðýna.Asýl ruhtan(düþünce) bedeni algýlama sistemleriyle ontoloji kavramýný geliþtirmiþtir.Yeni ontoloji kavramýyla birlikte artýk ruh bedenden baðýmsýz olarak iþlenebilmekte ve anlamdýrýla bilinmektedir.
Kozmoloji (Evrenbilim): Evrenin yapýsýný ve oluþumuyla ilgili konularý inceleyen evrendeki enerji birikimlerinin varlýk üzerindeki maddesel ve ruhsal etkisini çözümlemek isteyen uzay bilimdir.Kozmoloji evrenbilim) evreni oluþturan tüm varlýklarý mekanist, teleolojik ve teolojik aksiyonlar üçlemiyle açýklamaya çalýþýr.
Kozmoloji çaðýmýzýn en popüler ve gelecek vadeden bir bilim olma özelliðiyle,Astrofizik,Astro nükleer fizik,Evrensel çekim kuvveti,Kara delik,Zaman takyon devinimi,Kozmik varyasyon ýþýmalarý,Yedi evren sarmalamasý ve spiritüral enerji versiyonu adlý yeni geliþen astronomi alanlarýyla kendini göstermektedir.
Malesef ülkemizde bu tür çalýþmalar yapýlmamaktadýr.Bu alanlarda daha çok Amerika,Rusya,Fransa,kanada,Ýngiltere.Japonya ve Çin de geliþmiþ bu bilimler ile ekonomik,sosyal ve siyasal baþarýlar kazanýlmaktadýr.Yaptýðýmýz çalýþmalar ile yakýnda bu bilimler ile ülkemizi tanýþtýrmayý düþünmekteyiz.
Spiritüalizm (Ruhçuluk):Ruhun yapýsýný,iþleyiþini ve fonksiyonlarýný konu edinen ruhun maddeden baðýmsýz bir öz olduðunu savunan ve çaðýmýzýn ruhsal sorunlarýný çözmeye çalýþan yöntemleriyle psikolojiden tümden ayrýlan bir bilgi sistemidir.
Spiritüalizm (Ruhçuluk) spiritüalizm ruhun insan bedenindeki iþleyiþini incelerken ayrýca ruh hastalýklarýnýn insan bedenini aksattýðýný ve ruhun diðer fiziksel rahatsýzlýklara neden olduðunu savunur.Spiritüalist yaklaþýmda hedef ruh dengesini saðlayarak bedensel rahatlama saðlamaktýr.Ruhun birbirinden farklý ve yüklenilmiþ düþünce-tasarým-algýlama motifleri çok farklýdýr.Ýnsan ruhuna göre enerji verme uzmanlýðýný kazanmak çok zor bir iþtir.Ruhun içinde bulunduðu durum ruhun bedene yansýttýðý enerjiyi deðiþtirebilir,sebepsiz sýkýntýlarýn asýl kaynaðý ruhta biriken dengesiz veya negatif enerjinin insan bedenine yaptýðý ters enerji veryasyonudur.Bu konudaki tedaviler sistemli ve tutarlý olmasý gerekir çünkü enerji dozajýnýn belirlenmesi için insan ruhunun yüklenmiþ bulunduðu dengenin düzenlenmesi gerekir.Enerjiyi baþka bir insanýn ruhuna aktarabilmek uzmanlýðýn yanýnda enerji yollayan kiþinin enerji deposunun dolu olmasý þarttýr.Ýnsan bedeninde meydana gelen çoðu hastalýk insan ruhundaki dengesizlik ve negatif enerjinin yansýma göstermesindendir.
Mide hastalýklarý,sinirsel bozukluklar,stres depolama,aþýrý dengesizliðin kaynaðý ruhsal yapýnýn dengesizlik oluþturmasýndan kaynaklanmaktadýr.Ruhun bedene yansýttýðý negatif enerji insan bedeninin dengesini de bozar (Hemostati) ruh dengesi bozulan insanlarda saç dökülmesinde artýþ,sivilce,stres birikimi,özgüven yitimi,yalnýzlaþma,uyku sorunlarý,regl sancýsý,uyku ve yeme bozukluðu,cinsel rahatsýzlýklar,cilt kaþýntýlarý,belde küçük sivilceler çýkmasý,aðlama krizleri,üzüntü hastalýðý vb gibi rahatsýzlýklar oluþur

11:56 - Aralýk 16, 2007 - yorum { 0 } - yorum yaz

written by bilimhaberleri

Kuantum Alan Kuramý                                         

Bir kaç cümle ile kuantum alan kuramý þöyle anlatýlabilir: Kütle ve enerji Einstein ‘ýn E= m.c2 formülüne göre birbirine çevrilebilir. Boþ uzay gerçekte o kadar da boþ deðildir( casimir etkisi). Saniyenin 10 milyar kere tirilyonda biri (10* üzeri 22) süresince ortaya çýkýp kaybolan parçacýklarla doludur. Ýki temel parçacýk aralarýnda kuantum alanýný ileten parçacýk yani” kuantum alanýnýn kuantumu ”( Aslýnda bir parçacýgýn alansal yapýsýný yine bir parçacýk cinsinden elemanter parçacýk kümeleri etkisi ve daðýlýmýyla açýklamak bir paradokstur) alýþ veriþi yaparak etkileþirler. Bu yorumla boþ uzayda bile parçacýk karþýt parçacýk çiftlerinin sürgit kendiliklerinden oluþup - yokolmalarý (vakum çalkalanmalarý) açýklanabilmektedir. Kuantum alan kuramýnda parçacýklarýn (proton, nötron,elektron,pozitronlar, mezonlar…) kuantum vakumunda nasýl ortaya çýkýp kaybolduklarý henüz tam olarak anlaþýlmýþ deðildir. Ama Einstein’ ýn genel görecelik ve Maxwell ‘in elektromanyetik kuramlarý çerçevesinde salt uzay-zaman levhasýndaki mikroskopik noktalarda meydana gelen bükülmelerin atom altý ölçeklerde yeni parçacýklarýn oluþmasýný saðlayabileceðini biliyoruz. Bu baðlamda kuantum kuramýnýn genel görecelik kuramýnýn ayaklarý üstünde durduðunu söylemek yanlýþ olmaz. Peki ama salt uzay-zaman levhasý nedir. Iþýðýn içerisinden yayýldýðý ortam tam olarak nedir. Iþýk gerçekten bir þey içinde mi yayýlýr. Yada zaman ve uzayýn çizgileri ýþýðýn elektromanyetik alansal çizðilerinin bir ifadesimidir?kuantum alan kuramý; ýþýk fotonlarýnýn yada dalgalarýnýn yada elektron, proton, nötron.. gibi atom parçacýklarýnýn ortaya çýkýþ ve kayboluþ süreci hakkýnda tam bir fikir sahibi olmasada bu iki süreç arasýnda her tür parçacýðýn saçýnýp daðýlmasý esnasýndaki devinim süreci boyunca bu parçacýklara ait davranýþlarýn bir dizi olasýlýk hesaplarý (kuantum dalga fonksiyonu) cinsinden ifade edilmesine yarayan matematiksel bir teknik dildir. Eðer Zaman ve Iþýk üzerine tam bir bilðiye sahip olsaydýk uzay/zaman da solucan deliklerini, boyut deðiþtirmeyi, karþýt yerçekimi dalgalarýný, zaman kaymasý fenomenini, zaman yolculuðunu tam olarak anlayabilirdik. Ve uzay gemilerimizi ýþýk hýzý ve üstü hýzlarda zaman akýmlarý boyunca yürütebilirdik. Uzay/zaman’ýn düz çizðilerini istediðimiz gibi eðip -bükebilirdik. Boþluk dediðimiz alana hayali mikroskoplarýmýzý yöneltip baktýðýmýzda orda bir ýþýk frekansý havuzunu görecektik. Mikroskopun görüþ gücünü arttýrdýðýmýzda karþýmýza salt uzay/zaman çizðilerine bürünmüþ elektromanyetik bir köpük çýkacaktý ! Ve bu boþlukta bir var olan bir yok olan parçaçýk bulutuyla karþýlaþacaktýk. Bu durumda kendimize sorarýz ”bir þeye ne zaman tam olarak parçacýk denir ve ne zaman bu parçacýklar boþ uzayýn bir ögesi olarak ele alýnabilir ?” Ýþte fiziðin tüm gizemi bu atom altý ölçekteki dünyada gizlidir. Tam bu noktada ‘alan’ parçacýða, parçacýk ‘ta alan ‘a dönüþür. Ve uzay-zaman çizðileri birbirine karýþýr. Kuantum köpüðünde, kuantum fiziðinin denklemleriyle genel görecelik denklemleri birbiri içerisinde eriyerek tek bir ”etki kuantumunun” gizli ve derin yapýsýný anlatan yeni bir denkleme dönüþür.Bu yeni denklemler parçaçýklarý; üçboyutlu uzay-zaman kafes çizðilerinin bir dördüncü boyut doðrultusunda kendi üstüne çöküp girdaplaþarak oluþan üçboyutlu küresel ýþýk vorteksleri olarak tanýmlar. Bu durum enerjinin maddesel bir parçacýða dönüþmesidir.Buna göre bir parçacýðýn yok olmasý o parçacýðý oluþturan ‘kendi üstüne düðümlenen uzay-zaman çizðilerinin’ açýlýp serbest kalmasý anlamýna gelir.Bu bir baþka anlamda maddenin enerjiye çevrilmesidir. Ýyi ama bu durum kendi uzay yada zaman boyutumuzun dýþýna çýkmak anlamýna gelmez! Peki bir parçacýk orijinal haliyle zaman-uzayýn kapalý çizðileri boyunca nasýl yerdeðiþtirebilir.Parçacýkla birlikte parçacýðý yansýtan uzay-zaman çerçevesini kesip baþka bir uzay-zaman çerçevesi ile kaynaþtýrýp birleþtirmek nasýl mümkün olabilir.Belli büyüklükteki bir parçacýk için kuantum vakumu dalgalanmalarý hissedilmeyecek kadar zayýftýr.Böyle bir parçacýk kendi çevresindeki uzay-zaman kafesini bozup yönlendirerek kendisini yerçekimsel bir dalga üstünde uzay-zamanýn kafes çizðileri boyunca sörf yaparcasýna kaydýrýp sevk edebilir.

Iþýðýn davranýþýný anlamak için hiperuzaya ve yüksek boyutlara açýlmaktan baþka çare yoktur. Benim araþtýrmalarým göstermiþtir ‘ki ýþýk enerjisi uzayda yer iþgal eden ve uzay dan ayrý bir dalga formu deðildir. Iþýk enerjisi uzay dokusu yada alaný denebilecek vakum enerjisinin kendisidir.Yani buna göre ýþýk, uzayda yayýlan bir þey deðildir. Iþýk, zaman akýmý boyunca uzaysal enerji dokusunun ”kaynatýlarak köpükleþtirilip dalgalar biçiminde” geçen zaman içerisinde uzayda yayýlýyormuþ gibi gösterime sokulan bir zaman dalgalanmasýdýr. Iþýðýn yayýlmasý, üç boyutlu enerjinin kendini üst boyuta doðru( kendi boyutunu) açarak kendisini titreþimler biçimde uzatýp-açarak-geniþleterek- enerjinin sürdürülen hareketi biçiminde kendisini bir zaman akýmý olarak -göstermesinden ibarettir. Zaman akýmý ve ýþýðýn yayýlmasý -içsel titreþim döngüsü- arasýnda bir baðlantý vardýr.Bu formüle edilebilirse zaman akýmýnýn fiziksel bir gerçek olduðu ortaya konulabilir. Iþýk enerjisinin iç titreþim modlarýna doðrudan bir etki ile fiziksel olarak zaman akýmýný yavaþlatmak hýzlandýrmak yada zaman akýmýnýn ilerisine ve gerisine doðru uzay/zaman da bükülmeler yaratmak olasý hale gelir.

Bu kuramýn kuantum biçimindeyse kabaca uzayýn her noktasýnda bir kuantum harmonik osilatörü bulunur. Ve bu ‘nokta’ zaman ‘ la özdeþleþtirilebilecek bir parametredir. Zamanýn akým hýzý ve bu harmonik osilatörün temel ýþýk hýzýyla özdeþ hýz frekansý birbirine senkronizedir.Enerji ile zaman iliþkisine dair zamanýn, enerjinin üretilme ”ritmi” ne daha doðrusu enerjinin kendi deðerini aynen-tekrarlama (yani kendini aynen-yeniden- üretme) frekansýna baðlý olduðunu bilmeliyiz. Alan, her yere daðýlmýþ fiziksel bir sistem olduðu için, her noktada ayný dalga frekansý ”f ” geçerlidir; böylece her noktada (uzay-zaman noktasý) enerjileri h x f’ nin tam sayý katlarý olan ”alan tanecikleri ” yani fotonlar üretilebilir.Ve alaný yaratanda yada düz uzay/zaman levhasýna neden olan þeyde bu her bir nokta arasýndaki eþzamanlýlýk uyumudur. Evrendeki herþey bu ýþýk titreþimlerinden bu foton noktalarýndan oluþur. Titreþim frekanslarýnda milyonlarca deðiþmeler vardýr. Ancak, bilindiði gibi hiç bir þey ýþýk hýzýndan daha hýzlý titreþmez. Iþýða ait her bir renk bandý yada frekansý farklý bir hýzda titreþir. Bilim adamlarý ýþýðý yada evren denen bu elektromanyetik ýþýk havuzunu birbirinden ayrý bant ve dalga boylarýndaki ýþýma gamlarýndan ve hýz frekanslarýndan oluþmuþ bir frekans havuzu gibi görüyorlar. Biz bu alana sýfýr nokta enerjisi yada kuantum boþluðu adýný veriyoruz. Eðer evreni ýþýk hýzý frekansýnda titreþen tek bir ýþýk frekansý ve dalga boyu bandý gibi görebilirsek ( tek bir evrensel dalga fonksiyonu= ZAMAN DALGASI = Bir AN ) ve evreni tek bir bütünsel yapý olarak görebilirsek Einstein’ ýn salt uzay -zaman alanýna ulaþabiliriz.

Böylece zaman ‘ ýn akýþ hýzý zaman/uzay salt alanýnýn temel titreþim oranýna (frekansýna) ve devir adedine baðlý olmuþ olur. Ýþte zaman/uzay salt alanýnýn bu temel titreþim devrindeki harmonik sapmalar salt uzay/zaman geometrisinde boyutsal bir faz deðiþimi olan uzay/zaman eðriliði olarak karþýmýza çýkar bu baðlamda yerçekiminide uzay/zamanla birlikte varolabilen bir fenomen olarak ortaya koymuþ oluruz. Bir bakýma yerçekimi zaman içerisinde meydana gelen hafif bir zaman kaymasýdýr. Yani yerçekimi denen uzay eðriliði, uzay alaný içerisindeki kuantum vakumuna ait her bir noktanýn diðer bir noktayla olan eþzamanlýlýk uyumunun yitirilerek zamansal bir faz farkýnýnýn meydana gelmesi olayýdýr.Ve bu da kütleçekiminin kuantum harmonik osilatöründeki titreþimsel bir sapma olarak ortaya çýktýðýný göstermiþ olur. Böylece ”uzay/zaman çizðilerine baðlý bir maddeyi” oluþturan atom-altý zerrelerin elektromanyetik enerjisini hýzlandýrarak bir tür zaman kaymasý etkisi denebilecek boyutsal bir faz deðiþimi yaratabiliriz. Ve böylelikle PHÝLADELPHÝA DENEYÝ’ nde sözü edilen geminin, ”alansal enerjilerin karþýlýklý rezonansý ve çatýþtýrýlmasý ilkesiyle” maddenin (geminin) zaman fazýnda da bir deðiþme yaratabilmemiz ve geminin ortadan kaybolmasý olanaklý hale gelmektedir. Bu deney bir yalan yada bir fantezi ürünü olsada bu düþünce bir gerçektir!

Zamanýn zaman yolculuðuna iliþkin niteliðini açýklarken þu iki soru vardýr: Birincisi zaman nelerden oluþur sorusu -birbirine kopmaz zincirlerle baðlý tarih örgüsünden mi ya da üstüste veya yanyana konmuþ “AN” lardan mý?

Bir dördüncü boyutta üst-üste binen ya da yanyana gelen iki ayrý zaman dilimindeki- iki ayrý olayý -üç boyutlu zihnimizle hayal edebilmek oldukça güçtür.Zaman’ý fiziksel bir uzunluk olarak görebilmeyi baþardýðýmýzda onu eðip-bükerek geçmiþin ve geleceðin fiziksel noktalarýyla bitiþtirebileceðimiz gerçeði ortaya çýkar. Zaman, çok plastiksi bükülüp-katlanýlabilen bir akýþtýr, bir boyuttur ya da bir uzamdýr derken ‘zaman fenomeninin’ enerji alanlarýna baðlý bir titreþimsel ritmin yansýmasý olduðunu bilmeliyiz.Uzaya baðlý bu farklý zaman frekanslarýnýn -birbirine devreden zaman titreþimlerinin- uzayda yaratýlacak güçlü elektromanyetik uyaranlar karþýsýnda birbirleriyle senkron hale gelebileceðini ve bu frekanslarýn üstüste binip çatýþabileceðini ifade etmek istiyorum.Dev elektromanyetik düzeneklerce ‘uzay-zamanýn enerji vakumu’ içerisinde yaratýlan çatýþma alanlarýnýn ortasýna düþen insanlar ve cisimler, gemiler ve uçaklarda uzay-zamanýn makroskopik ölçeklerde kendi üstüne bükülüp- eðrilen çizðilerince zamanda ya da mekanda kaymalara uðrayabilirler. Aslýnda zaman boyutlarýnýn dördüncü boyutta asýlý duran elektromanyetik bir frekanslar bütünü olduðunu kavradýðýmýzda, katý sandýðýmýz, gerçek dediðimiz tüm yaþamýmýzý paylaþtýðýmýz herþey tüm binalar, bu gezegen, yýldýzlar, hatta uzay boþluðunun kendisi bile ve hatta tüm bunlarý yansýtan-içine alan ‘Geçmiþ-Þimdi-Gelecek’ dediðimiz zaman kalýplarýnýn bile dev bir elektromanyetik seraptan baþka bir þey olmadýðýný idrak ederiz.Bu bilgi bize kendi zaman boyutumuzu nasýl etkileyerek deðiþtirebileceðimize dair derin bir öngörü sunar! Sonuçta basit bir anlamda zaman makinesimodeli yüksek güç ve frekanslarda elektromanyetik alanlar üreten bir araç olarak karþýmýza çýkar. Bu araç kendi alansal enerjisiyle ”bir alan frekansý yapýsýnda olan zaman’a” doðrudan etki ederek bir tür frekans bandý yapýsýnda olan zaman dalgalarý(boyutu) içerisinde ileri ve geri yerdeðiþtirebilir.

-Dördüncü boyut içinde yer alan zaman dalgalarý

Zaman’ýn, maddeyi oluþturan enerjinin titreþimsel bir ritmi oluþu, zaman’ýn maddeden ayrýlmaz olmasý anlamýna gelir.Zaman burada, maddesel oluþumun yapýsýna karýþan bir öðe durumundadýr.Öyleyse enerji denetimi ile zaman’ýn akýþýda(ritmi) denetlenebilir.Ayrýca konuya þöyle bir yaklaþýmda da bulunabiliriz; Evren, doða, insan ve zamaný ayrý ayrý düþünmek yerine, hepsini içiçe düþünmek ve bir bütünün parçalarý gibi algýlamak gerekir.Öncesiz ve sonrasýz zamaný, evrenin yaratýlýþýna paralel olarak düþündüðümüzde ortaya evrensel zaman çýkmaktadýr.Bu zaman kavramý, herþeyi içine alan bir karekterdedir.Zaman deyince, insan aklýnýn sýnýrlarýný zorlayan zaman kavramý budur. Aslýnda tüm evren tek bir evrensel zaman dalgasý kalýbý içerisnde kendini gösterir.Fakat zaman o kadar plastiksi bir yapýdadýr ki evrendeki madde ve enerji daðýlýmýna baðlý olarak farklý yerlerde farklý hýzlarda akarak zaman/uzay çerçevesini delmeyecek þekilde esneklikler gösterebilmektedir.Yani temel zaman dalgasý harmonik sapmalar ve esnemeler yapmaktadýr.Ama hiç bir madde ve enerji olaðan koþullar zorlamadýkça temel zaman alanýnýn dýþýna çýkmaz.

Her varlýðýn yapý ve konumlarý itibariyle, izafi zamanlarý vardýr.Zaman, evren boyunca ne kadar esneyip kasýlsada ”zaman’ý” heryerde geçerli olmak üzere genel bir an olarak nitelemek yerinde olur.Buradan hareketle, doðasý açýsýndan zamanýn tekliði ve sabitliði söylenebilir.Zaman boyutlar içinde farklýlýklar gösterir.Bizim için çok önemli olan zaman olgusu, farklý bir boyutta belki hiç önemli olmayacaktýr.An,evrenin heryerinde þimdi deðildir.Her yerin, her sistemin kendine özgü bir zamaný vardýr.Bu nedenle, bir olayla ilgili, her sistemin yaþamakta olduðu zamaný, bu sistemin diðer sistemlere olan relatif, yani izafi durumunu belirlemezsek,o olayýn þimdi ve bu anda olduðunu söylememiz imkansýz olur.Bizim için þimdi ve sonra kavramlarý, baþka bir boyutta, farklý bir þimdi ve sonra kavramý haline dönüþür.O halde bizim için “an” þimdi olmakla birlikte,baþka bir boyutta þimdi deðildir.Acaba evren insanýn bildiði üç boyuttanmý oluþmuþtur?Baþka boyutlar varmýdýr?Ancak zaman, mekan içinde bir dördüncü boyuttur.Evet baþka zaman/uzay süreklilikleride vardýr.Zaten boyut farkýna neden olan þey farklý zaman akýþ hýzlarý yada farklý zaman fazlarý denen þeydir.

Aslýnda ne ilginçtirki kendi zaman ve mekanlarýna sahip farklý boyutlar burda bizim zamanýmýzda kesiþiyorlar. Yani iç-içe farklý boyutsal realiteler vardýr.Ve her boyut bir temel titreþim düzeyini(temel zaman alanýný) ifade eder.Buna göre bu boyutlardan birine ait bir maddenin titreþim frekansýnýn bir þekilde diðer boyutlardan etkilenerek bir anda diðerine atlamasý anlaþýlmaz birþey deðil! Cisimler bir anda baþka bir boyuta geçiyor ve sonra yeniden kendi boyutunun frekansýna dönüyor.Zaman frekanslarý bizim þu anýmýzdan geçmiþ ve geleceðe doðru açýlan bir zaman çizgisini oluþturmakla birlikte, Þu AN’ýn zaman frekasý dalgasýný geniþletecek olursak bizim geçmiþ ve geleceðimizde yer almayan farklý bir uzay/zaman sürekliliði içerisine doðru kendimizi kaydýrmýþ oluruz.Bu zamanda yolculuk deðildir.Sadece farklý bir paralel evrene geçiþtir.Oranýn kendine göre farklý bir zaman akýþ hýzý vardýr. O boyut bizim zaman/uzay sürekliliðimizden ayrý bir maddesel realitedir.

Bilinmelidir ki geçmiþ, gelecek ve þimdi, ardardýna gelen, devreler halinde birbirini takip eden titreþimler serisidir.Þimdi’ki zaman’ý belirleyen titreþim dalgasýnýn genliði-dalga boyu ve vuruþ geniþliði üstünde bir sapma yaratarak zaman frekanslarý arasýnda karýþýklýk yaratarak bir zaman diliminden diðerine sýçrayabiliriz. Zaman çizðisinin kendisi üst- üste binen üç boyutlu elektromanyetik frekanslardan kurulu bir hologramlar bütününü temsil eder. Her bir AN bir uzay/zaman hologramý’ný ifade eder. Bu hologramýn fiziksel yapýsý ‘üç boyutlu elektromanyetik bir ýþýk havuzu’ olarak görülmeli. Matematiksel olarak nokta hareketle çizðiyi, çizði hareketle yüzeyi meydana getirdiði gibi AN’sal noktalar( biribirine devreden titreþimsel atmalar)da hareketle zaman çizðisini meydana getirir. Ve böylece üstüste binerek, yanyana gelerek birbirini tamamlayan boyutlar silsilesi ortaya çýkar.

Aslýnda içinde bulunduðumuz gerçeklik zaman yolcularý tarafýndan binlerce kez deðiþtirilmiþ orijinal gerçekliðin çarpýtýlmýþ bir hali olabilir.Ýnsan anýlarý ve belleði de zaman ve uzay matriksinin bir parçasý olduðu için zamanýn içindeki insan bu deðiþikliði asla fark edemez! Bize sanki geçmiþ hep ayný geçmiþ gibi gelir.Ama ‘gerçek’ görmek istemeyeceðiniz kadar esnek, kaotik ve plastiksi bir yapýdýr. Sonsuz geçmiþ ve gelecek birbiriyle kuvantum vakumu düzeyinde grift bir baðlantý içerisindedir. Geçmiþ ve gelecek iç içe frekanslar halinde yaþanýr. Geçmiþtekiler bizi kendi ”þimdi” lerinden algýlayabilecekleri gibi bizde þimdiden geleceðe ait görüntü, ses ve bilgileri yakalayabiliriz. Tarihin deðiþtirilebileceði düþüncesi çatallaþan zaman/tarih düþüncesini de beraberinde getirir. Yani geçmiþi deðiþtirirseniz, özgün zaman akýþýna -ki özgünlügü her zaman bir soru iþareti taþýr zaman yolculuðu olasýlýðýnýn kabullenilmesiyle beraber- paralel yeni bir zaman akýþý oluþabilir.. Nazi Almanya’sýnýn dünya savaþýný kazandýðý bir tarih bunun olmadýðý bir tarihle yanyana ayrý bir evren olarak var olabilir. Bunlara en iyi örnekler “alternatif tarih” öyküleridir. “Paralel dünyalar” ya da “paralel zamanlar” evrenin ve zamanýn, zaman yolculuðuna izin veren yapýsýný açýklar.Aslýnda bir gerçeklik ve tek bir dünya vardýr.Fakat olasý potansiyeller sonsuzdur.Yani belki dünyada ilk söyleyen kiþilerden biri olacaðým fakat zamanýn derin sýrrýný anlayanlar sanýldýðý gibi ayný AN’da bir çok alternatif dünyanýn illede bir arada olmasýna gerek olmadýðýný anlayabilirler.Sanýldýðý gibi bir yerlerde varolduðu sanýlan ”alternatif zaman çizðileri” sadece matematiksel olarak evrenin olasý eðilimleri dizgesinin soyut bir ölçümü olarakta varolabilir. Fakat gerçekte olan tek bir dünyadýr, bir çok dünya gerçeði deðil..! Söz konusu olan tek bir gerçekliktir.

Çok güçlü elektromanyetik dalgalarla uzay/zamanýn bir noktasýnda yaratýlacak elektromanyetik fýrtýnalar uzay/zaman geometrisini bozarak baþka boyutlara doðru yerçekimsel bir tünel etkisi denen uzay/zamansal bükülmeleri yaratabilir.Yoðun elektromanyetik alanlar altýnda uzay/zamanýn düz çizðileri bir dördüncü boyuta doðru ”eðrilip sipiralleþerek / bükülerek” uzay/zaman çizðilerinin burulmasýndan oluþmuþ yerçekimsel bir girdap etkisi ya da bir çeþit tünel etkisi’ ne (solucan deliði) neden olur.

“Zaman’ýn var olduðu hangi anlamda söylenebilir?”
Çünkü Aristo’ya göre kaba bir tanýmla sadece þekil ve maddenin karýþýmý olan þeylerin var olduðu söylenebilir.Geri kalan her þey bunlara atfedilen niteliklerdir.Zaman bir cismin (mesela bir saatin ya da yýldýzlarýn) hareketleri ile tanýmlanýr daha doðrusu bu “hareketlerin sayýsýdýr zaman”.Bununla birlikte hareket cisimlerin bir niteliðidir Öyleyse zaman da cisimlerin bir niteliði olmalýdýr.Yani bir uzayda cisim yoksa orada hareketten bahsedilemeyeceði gibi zamandan da bahsedilemez.
Plotinus bu tanýma pek çok bakýmdan karþý çýkar.Herþeyden önce ona göre zaman bir sayý sýrasý deðildir ancak sayýlarla “numaralanan” þeydir. Ýkinci olarak ona göre zaman harekete deðil,hareket zamana ihtiyaç duyar.Çünkü hareket bir cismin sürekli bir “anlar serisi” içinde sürekli bir noktalar serisinde bulunmasýyla gerçekleþir.Yani Plotinus’a göre cisimler dursa bile zaman akmaya devam eder,hareket de durgunluk da zaman içinde yer alan þeylerdir fakat zaman hiç birþey içinde yer almaz.
Esasýnda Aristotales de tanýmýndaki bir eksikliðin farkýndadýr ve þöyle yazar:”Zamaný hareketle ölçüyoruz ve hareketi de zamanla…”

“Zaman” dediðimiz (Einstein’ýn 4. boyut adýný taktýðý) kavram, tamamen enerji - madde ve mekan üçlüsüne baðlý bir geliþimdir; madde - enerji - mekan sistemleri sabit, deðiþmez kalýrlarsa, zaman diye bir þey oluþmuyor. “Olay” dediðimiz kavram, bir enerji akýmý veya aktarýmýný yansýtýr. Sokaktaki insanlarýn ve diðer öðelerin bir an için her türlü enerji dönüþümünü kestiklerini düþünün: Hiçbir insanýn hiçbir hücresi enerji alýþ-veriþi yapmayacak; dolayýsýyla hiçbir organý hareket etmeyecek ve insanlar bir heykel gibi o anki konumlarýnda donup kalacaklar; dünya dönmeyecek, sýcaklýk deðiþmeyecek, hava hep ayný aydýnlýk derecesinde kalacak, rüzgar olmayacak, vs.. Bunun anlamý, her türlü enerji akýþýnýn durmuþ olmasý ve hiçbir “olay” olmamasýdýr. Düþünün, yukarýda anlatýlan film þeridinde sahnelerde hiç bir deðiþiklik olmasa, her sahne bir diðerinin ayný olsa, “zaman” denilen farklýlaþma belirtisi nasýl algýlanabilirdi? Bir insan hiç deðiþmese, çevresindeki hiç bir þey deðiþmese, güneþ hep ayný konumunda kalsa, aðaçlar büyümese, rüzgar esmese, kýsacasý, her þey bir resim gibi dondurulmuþ olsa, zaman kavramýyla neyi kastedecektik? Dolayýsýyla, “zaman”, madde -enerji- mekan üçlüsü arasýndaki deðiþim ve dönüþümün göstergesidir. Deðiþim ve dönüþüm, enerjinin bir yerden baþka bir yere akmasý sonucu oluþan bir olaydýr. Bu deðiþim ve dönüþüm hem canlýlar hem de cansýzlar aleminde vardýr; deðiþim ve dönüþümün kýsa tanýmý da “EVRÝM” olduðuna göre, evrim hem canlýlar aleminde, hem de cansýzlar aleminde söz konusudur. Dolayýsýyla, evrim(deðiþim) zaman kavramýnýn eþ anlamlýsý olmaktadýr.Bu anlamda ”hareket -enerji ve zaman” ayný þeyi ifade eden üç kavramdýr.Bu üç kavram tek bir kavramda birleþir bu kavram IÞIK ‘týr.

11:49 - Aralýk 16, 2007 - yorum { 0 } - yorum yaz

written by bilimhaberleri

BÝLÝM ADAMLARININ FÝZÝKTEKÝ BULUÞLARI :. 1897:Pieter Zeeman Joseph John Thomson; Zeeman, ýþýðýn bir atom içindeki yüklü parçacýklarýn hareketi sonucu yayýmlandýðýný buldu.Thomson’da , elektronu keþfetti. 1900: Max Planck: Karacisim ýþýnmasýný kuantum enerji yayýmý ile açýkladý. Kuantum kuramý böylece doðmuþ oldu 1914:James Franck Gustav Hertz ; bir elektron saçýlým deneyiyle duragan durumlarýn varlýðýný doðruladý. 1923: Arthur Compton; x- ýþýnlarýnýn elektronlarla etkileþimlerinde minyatür bilardo toplarý gibi davrandýklarýný gözlemledi. Böylece ýþýðýn parçacýk davranýþý hakkýnda yeni kanýtlar ortaya koydu. 1924: Erwin Schrödinger; kuantum fiziðinin, “dalga mekaniði” diye adlandýrýlan yeni bir betimlemesini geliþtirdi. Yeni kavram daha sonra “Schrödinger denklemi” diye adlandýrýlan, bilimin en önemli formüllerinden birinide kapsýyordu. 1924: Satyedra Nath Bose Albert Einstein; Kuantum parçacýklarýný saymak için daha sonra Bose-Einstein Ýstatistiði diye adlandýrýlacak olan yeni bir yöntem buldular. Ayrýca uç , derecelerde soðutulmuþ atomlarýn tek bir kuantum durumuna yoðuþacaklarýný önerdiler. “Bose-Einstein Yoðunlaþmasý” 1990’lý yýllarda deneysel olarak gerçekleþtirildi. 1925:Wolfgang Pauli; Ayný özelliklere sahip fermiyon türü iki parçacýðýn, ayný enerji düzeyinde bulunamýyacaðýný söyleyen “Dýþlama Ýlkesi”ni açýkladý. 1926;Erwin Schrodinger; Kuantum fiziginin,"dalga mekanigi" diye adlandirilan yeni betimlemesini gelistirdi. 1926: Enrico Fermi . Paul A-M. Dirac; Ýki bilim adamý, kuantum mekaniðinin parçacýklarý saymak için yeni bir yola gereksinme duyduðunu belirlediler. “Fermi-Pirac istatistiði”katýhal fiziðine kapýyý aradý. 1928: Dirac; Elektronun karþý maddenin varýðýný da öngören relativistik bir kuramýný ortaya koydu. 1934: Hideki Yukawa; Çekirdek kuvvetlerinin, mezon denen aðýr parçacýklarca ilettiði düþüncesini ortaya attý. Bunlarýn elektromanyetik kuvvete aracýlýk eden fotonlarla benzer iþlev yaptýðýný öne sürdü. 1946-48: Isidor ý.Rabi. Willis Lamb Polykarp Kusah; Dirac kuramýnda tutarsýzlýklar keþfetti. 1964: John S. Bell; “Bell eþitsizlikleri” denen deneysel bir testle kuantum mekaniðinin bir sistem için en eksiksiz tamamý verip vermediðinin sýnana bileceðini söyledi. 1964: Murray Gelln – Mann; Madde parçacýklarýný oluþturan ve kuark adý verilen temel parçacýklarla ilgili bir model geliþtirdi. Kuarklarýn varlýðý 1969 yýlýnda deneysel olarak kanýtladý.

07:24 - Aralýk 15, 2007 - yorum { 0 } - yorum yaz

written by bilimhaberleri